Pierwszy cykl warsztatów w DA "Dąb" spotkań odbył się w roku akademickim 2001/2002, poprowadzony przez Jacka Wróbla SJ i Mateusza środonia. Rozpoczeliśmy od spotkań dotyczących historii i duchowym znaczeniu ikony w kulturze. Chcieliśmy, aby w ten sposób przysposobić słuchaczy do zdobycia podstawowej wiedzy w przedmiocie ikony jako dziedzictwa sztuki sakralnej. Kilkanaście osób, głównie studenci, brało udział przez dwa semestry w codwutygodniowych spotkaniach. Przybliżone zostały im elementy historii ikony, jej symbolika i kierunki rozwoju. Integralnym elementem naszych spotkań było kształcenie podstawowe w dziedzinie warsztatu. Uczestnicy otrzymali przygotowane, tj. odpowiednio wycięte i już zagruntowane deski, i rozpoczynając od sporządzenia szkicu, podjęli się wykonywania wizerunków w tradycyjnej technice tempery chudej.

Każdemu został zaproponowany jeden z tematów związanych z wizerunkiem Chrystusa. Rozpoczęcie praktyki pisania ikon od obrazu Pantokratora lub Mandylionu (acheiropoieton) pozwala lepiej uświadomić sobie, że każda jedna ikona, niezależnie od jej obrazowego tematu, przedstawia i prowadzi do spotkania z Jezusem Chrystusem, który jest obrazem Boga niewidzialnego.

 Przez kolejne siedem spotkań każdy zapoznał się z podstawami pozłotnictwa, sporządzania i mieszania medium tempery chudej, technik± zakładania sankiru oraz kolejnych warstw laserunkowych. Takie wprowadzenie w podstawowe techniki malarskiej jest niezbędne dla każdego początkującego ikonografa. 

Kilka tygodni kursu to za mało aby wykształcić malarza ale jednocześnie wystarczaj±co, aby każdy mógł zweryfikować swoje początkowe pragnienia i nabrać odwagi do dalszego kształcenia i własnych poszukiwań w niezwykle bogatym świecie sztuki sakralnej.

Początek kursu pobłogosławił oraz poświęcił nasze ikony o. Marek Blaza, jezuita.

	Zdjęcia Jacek Wróbel SJ